Baraná | Jazz on Stage

Baraná is een van de groepen die meedoet aan het initiatief Jazz On Stage dat meer jazz op poppodia wil. Baraná ontsproot aan de brein van de Nederlands-Turkse zanger/multi-instrumentalist Behsat Üvez en Nederlandse blazer Steven Kamperman. Turkse traditionele muziek is hun bagage, genre-overschrijdende geïmproviseerde muziek hun output. Baraná tourt met Xenopolis, een project waarbij ze samenwerkt met de bekende Turkse zangeres Ceylan Ertem.

Tekst en foto: Rosanne de Boer. In: FRET Magazine juli/aug 2010

Dat Steven Kamperman en Behsat Üvez veel samen improviseren, hoor je meteen bij de aftrap van hun concert in Muziek 21. De apparatuur van dit nog jonge Utrechtse podium kan allerlei soorten akoestiek nabootsen. Baraná gebruikt deze mogelijkheid maar beperkt en put vanavond vooral kracht uit eigen speelervaring. De groep ontstond op de Music Meeting in 2002. Behsat werd toen gevraagd de slotact van het festival te verzorgen. Met Steven Kamperman die hij kende van de Music World Sessions ging hij die uitdaging graag aan. ‘Met Steven klikte het meteen. Hij is een geestverwant. Op de Music Meeting 2002 mocht ik mijn droom verwezenlijken. Een grote eer.’ Tot 2002 speelde hij vooral traditionele Turkse muziek en boekte daarmee succes. ‘Ik was toe aan iets nieuws, wilde een nieuw verhaal begonnen. De timing was perfect.’

Pink Floyd

Behsat trad van 1976 tot 1984 op met het Turkish State Ensemble en van 1971 tot 1989 was hij  ook  muzikaal leider van de folklorische Turkse dans- en muziekgroep Tüfem. Sinds 1989 werkt  hij  als muzikant en muziekleraar in Nederland. Later richtte hij de wereldmuziekafdeling van de  Stedelijke  Muziekschool in Groningen op. ‘Ik ben Nederland dankbaar omdat het mij stimuleerde  verder te  kijken  dan de strakke regels van de traditionele muziek.’

Behsat wil ‘meer zijn dan een  museumbewaker. Ik had altijd al antennes voor moderne en popmuziek en luisterde bijvoorbeeld  naar  Pink Floyd, maar de Music Meeting reikte me de hand om echt buiten de kaders van de  traditionele muziek te stappen. Na het Nijmeegse festival zeiden mensen dat we door moesten  gaan.  Dat deden we.’

Het eerste Baraná-album laat live-opnames van de Music Meeting horen.  Intussen  zijn  er drie cd’s verschenen en ligt er werk klaar voor zeker drie albums. ‘Het plan is  om  elk jaar een  project te presenteren. Sinds 2007 ontvangen we subsidie zodat we dat ook  daadwerkelijk kunnen  doen. Het is nu een serieuze zaak. Ik heb al muzieklessen overgedragen.’  Behsat geeft graag les.  ‘Mooi werk is het/Mooi wark.’, zegt hij met een onbetwist Gronings  accent.

Baraná is een Turkse  folklorische term die een bijeenkomst van muzikanten en dichters  aanduidt  waarbij geïmproviseerd  wordt. Een soort jamsessie. Baraná geeft muzikanten ruimte  om  ruim te  denken, vindt Behsat.  Steven  vult aan: ‘Wat we doen, is niet puur jazz, pop of  traditionele  muziek.  We willen de hokjes  overstijgen.’ Behsat: ‘Woorden als ‘innovatief’,  ‘vernieuwend’ en  ‘improvisatie’ passen bij Baraná.

Elk  project daagt ons opnieuw uit. In  Xenopolis  experimenteren  we met elektronica en ik speel voor het  eerst elektronische saz.’ Dit  snaarinstrument wordt veel in  Turkse muziek gebruikt.

Björk

‘Welkom in de jungle van Istanbul, de stad vol mogelijkheden.’ Met deze woorden leidt Behsat het  Utrechtse concert in. Een scherm laat foto’s van zangeres Ceylan zien die in Istanbul woont. Ze  fotografeerde onder andere de zigeuners in de stad. Over hen schreef ze ook een lied dat vol  melancholie zit, maar tegelijkertijd rauw en levenslustig klinkt.

Drie jaar geleden hoorde Behsat  Ceylans stem voor het eerst via myspace en was meteen onder de indruk: ‘Ik dacht: als ik met  haar gesproken heb, kan ik sterven. Om samen te musiceren, bezochten we Istanbul. We hadden  al wat voorbereid. Maar na een brainstorm hebben we veel van dat materiaal weggedaan; Ceylan wilde meer vrijheid. Ze is gewend alles zelf te doen, haar eigen teksten te schrijven. Ik heb slechts woorden op papier gezet.’

Ceylan: ‘Ik zong tien jaar bij Anima, een groep die een Sony/BMG-platencontract binnensleepte. In mei kwam mijn eerste cd-solo uit. Baranás aanpak past bij die van mij: ik werk ook graag met een thema en wil met mijn muziek iets vertellen.’ Steven: ‘Ik heb haar leren kennen als een extreem creatieve dame.’ Haar eigenzinnige, experimentele aanpak doet denken aan Björk. Ceylan: ‘Die vergelijking hoor ik vaak. Voor mij is Björk geen idool, maar ik luister wel naar haar. Björk is een IJslandse die haar roots niet weggooit en op haar eigen manier werkt. Dat doe ik ook.’

Baraná-festival

Naast Xenopolis is Baraná bezig met Sarap. Bij dit project staan teksten van de Perzische dichter/wiskundige Omar Hayyám die een gewaagd pleidooi voerde voor het genot van de wijn centraal. Sarap dat ‘wijn’ betekent, gaat in september in première.  
De agenda van Baraná staat tot 2012 vol. Behsat: ‘Na Sarap volgt een tour met Koreaanse muzikanten en een project met het Haagse POW Ensemble. In 2012 vieren we ons 10-jarig bestaan en pakken groots uit met een Baraná-festival.’

Last Updated ( Sunday, 04 July 2010 09:02 )
 

Baraná overtuigt in Amsterdam

Baraná overtuigt in Amsterdam

Zangeres Ceylan Ertem brengt in Baraná het mooiste boven. Gisteren in Pakhuis Wilhelmina: vlekkeloze zang met stemcapriolen, eigenwijs, de muziek swingend, wringend of verleidelijk funky; Zappaiaans bij vlagen zelfs.

Met dank aan popgitarist Jeff Sopacua en cellist Ernst Reijseger. Steven Kamperman pendelde op rieten tussen virtuoze impro en Turkse melodie, Behsat Üvez sprak overtuigend met zijn baglama (maar iets te veel met zijn stem). Percussionist Afra Mussawissade en iedereen met een mooi gedoseerde verzameling samples deden de rest: hier stond ineens een Turks-Nederlandse jazzrockband van allure. Deventenaren, Middelburgers en Dordrechters: ga er dit weekeinde op af.

Op 14 mei treedt Baraná met Ceylan Ertem om 21.00 uur op in het Burgerweeshuis in Deventer, op 15 mei speelt de groep om 21.30 uur in dezelfde samenstelling in De Spot, Middelburg, en op 16 mei staat eveneens dezelfde formatie in Bibelot in Dordrecht. Die avond begint de show om 20.00 uur.

Peter van Amstel

Last Updated ( Wednesday, 12 May 2010 06:08 )
 

Voor het eerst de popzalen in

[TON MAAS] Het eigentijdse Istanbul bracht de rietblazer en de multi-instrumentalist op het idee van een popachtig project. Al acht jaar lang vormen rietblazer Steven Kamperman en zanger en multi-instrumentalist Behsat Üvez de kern van de groep Baraná, qua samenstelling uiteenlopend van trio tot achtkoppig gezelschap. De muziek van Baraná is geworteld in Turkse traditie, maar heeft een stevige poot in de wereld van de geïmproviseerde muziek en is wars van hokjes.

Met zijn nieuwste project Xenopolis trekt Baraná voor het eerst de popzalen in, aangevuld met twee muzikanten uit die wereld: de Turkse zangeres Ceylan Ertem en de Molukse gitarist Jeff Sopacua. Cellist Ernst Reijseger en percussionist Afra Mussawissade maakten al eerder deel uit van Baraná.


 

Kenmerkend voor de projecten van Baraná is de behoefte om zichzelf telkens opnieuw uit te vinden. Xenopolis is de metaforische metropool die prikkelt, uitdaagt en verwart – universeel maar in klankkleur geïnspireerd door Istanbul, de stad die al in de Middeleeuwen als centrum van de wereld werd beschouwd. Het eigentijdse Istanbul bracht Kamperman en Üvez op het idee van een popachtig project, met elektronische grooves als fundament.

Waarom juist pop? Kamperman: ‘Ik ben dol op Turkse muziek, maar zodra ik in Turkije de radio aanzet, word ik misselijk. De Turkse popmuziek van nu is mierzoet en totaal verziekt, met slechts een doel: goed verkopen. Voor ons vormde die ergernis de uitdaging om het beter te doen: eigenzinnige popmuziek maken op basis van gesampelde loops en beats, met pakkende composities, eigenzinnige teksten en ongepolijste improvisaties.’

Lang werd gezocht naar de juiste muzikanten om het project ten uitvoer te brengen. Heel wat vocalisten passeerden de revue, totdat Üvez bij toeval stuitte op de MySpace-pagina van zangeres Ceylan Ertem. Hij werd getroffen door de clip Panik Atak, waarin ze niet alleen al haar soms bizarre angsten opsomt – angst om te vliegen, angst voor jazz en Coca Cola – maar die op intrigerende wijze omvormt tot een ijzersterk nummer. Üvez: ‘Dan fluistert ze, maar in andere stukken heeft haar stem de rauwheid van de Aziatische steppen. Dan hoor je bijna niks Turks meer.’

Ertem bleek bereid om mee te werken aan Xenopolis, maar dat had veel voeten in de aarde. Vanwege haar vliegangst besloot ze met de trein te reizen, maar claustrofobie dwong haar om al bij het eerste station weer uit te stappen. Kamperman: ‘Ze reist nu per auto.’

Eind mei wordt in Istanbul Ertems eerste cd gepresenteerd. Kamperman: ‘Ze is al twee uur lang te zien geweest op TNT en dus hot in eigen land. Haar manager heeft bevestigd dat ze komt, maar zei er wel bij dat het eigenlijk heel slecht uitkwam. Volgens mij zal deze dame hierna nóóit meer in Nederland te zien zijn, zo beroemd gaat ze worden!’ Üvez vult aan: ‘Op Turkse jongerensites staan al berichten als: “ceylan=cool! barana?” Dus daar is voor ons nog een wereld te winnen.’

Het werken met gesampelde grooves vereiste een andere aanpak. Kamperman: ‘Om daarmee uit de voeten te kunnen, moet je symmetrisch te werk gaan en er niet, zoals wij graag doen, opeens iets in 9/8 doorheen gooien. Je kunt het ook de popmuzikanten niet aandoen, al die rare maatsoorten.

‘Jeff Sopacua is een geweldige gitarist, maar hij leest geen noten, dus alles moet memorabel zijn. Natuurlijk heeft hij geen achtergrond in de Turkse muziek, maar hij blies me wel van mijn sokken toen hij kwam proefspelen. Als test kozen we een groove in 10/8. Ik heb nog nooit meegemaakt dat iemand daar niet uitvloog. Dus ik speel het voor en hij zegt: bedoel je dit? In 30 seconden speelt hij variaties die ik nog nooit had gehoord.’

Wat is voor de bedenkers zelf de grootste uitdaging? Kamperman: ‘Voor mij is dat het creëren van een moderne sound zonder onze speelsheid te verliezen. Mensen kunnen straks voor het eerst van begin tot eind door ons concert heen dansen, als ze dat willen.

‘Maar onderhuids gaan we het toch heel spannend houden, want we willen wel een kleine aardbeving teweeg brengen.’

Ton Maas

De Volkskrant, 20-05-01 / pagina 20

Last Updated ( Wednesday, 12 May 2010 06:09 )
 

"Majestueuze wervelwind met oneindig lange adem"

Allard Willemse FotografieHet Trio is op een korte tournee met Valentin Clastrier en Carlo Rizzo. Ton Maas, recensent van de De Volkskrant, was bij het concert in Tilburg en geeft het met 5 sterren de hoogst mogelijke waardering. "Met hun nieuwste project Modes et maqams zijn de mannen van Baraná Trio er niet op uit om meteen de oren van hun publiek te strelen. De eerste voorstelling, woensdagavond op het Tilburgse jazzpodium Paradox, begon met een complex stuk vol wringende dissonanten en onverwachte wendingen. Maar spannend was het en bleef het twee uur lang. ...

Allard Willemse Fotografie

Read more...
 

Dutch Worldmusic

Liefhebbers van exotisch eten kunnen in Nederland goed terecht. Steeds vaker ook is er passende muziek bij te vinden, door Hollandse bands van wereldformaat. Door Holly Moors, De Pers, donderdag 20 maart 2008

Last Updated ( Saturday, 03 January 2009 02:08 ) Read more...
 

Uitdaging om goede mix te vinden

"Het is een uitdaging een goede mix te vinden tussen wereldmuziek en jazz." Uitvoerig spreekt klarinettist Steven Kamperman over de jazz, zijn voorkeuren, zijn passie voor de wereldmuziek, zijn schrijven voor Baraná & Co, zijn organisatorische werkzaamheden en zijn aankomende tournee met het Baraná Trio en twee prominente buitenlandse gasten. In de tussentijd is een fles koele witte wijn genuttigd. Steven gaat op de fiets naar huis. Een interview door Jacques Los (maart 2007)

Last Updated ( Tuesday, 09 February 2010 21:11 ) Read more...
 

Ragfijn en dan weer orkestraal

Het crossover-project van zanger, sazspeler en percussionist Behsat Üvez en rietblazer Steven Kamperman komt in triobezetting met accordeonist Bart Lelivelt nóg beter uit de verf dan voorheen. Soms klein en ragfijn, dan weer orkestraal, maar steeds weer innovatief en speels.

Ton Maas, De Volkskrant, 2007 11 30

Baraná Trio Gül ve Bülbül Loplop LLr023

barana3vk20071130b
Last Updated ( Sunday, 18 January 2009 18:26 )
 

Opzwepende jazz met Turkse toonladders

Trouw (Armand Serpenti), 4 februari 2006, Bimhuis, Amsterdam.

Een bomvol Bimhuis, maar geen stoel bezet. Alles deint. Iedereen is uitgelaten, host en klapt mee met de muziek. Enkele mensen stappen het podium op en beginnen een volksdansje, snel volgen er meer en een slang van elkaar omarmende mensen kronkelt zich tussen de muzikanten. De band danst mee en de leider slaat de maat op een dikke trom. Daar dwars doorheen snijdt de messcherpe klank van de zurna, de Turkse klarinet, afgewisseld met uitbundig virtuoos gespeelde solo's op de viool, de trombone en de westerse klarinet.

Last Updated ( Sunday, 18 January 2009 18:47 ) Read more...
 

Jazzreview.com 2003

Barana & Co's Live at the Music Meeting is excellent music that combines the traditions of Turkey and jazz to form a cohesive blend of polyphony and rhythm. For the uneducated or unwordly listener it will come as a challenge, but with just a little perseverance, the reward for the listener is great.

Last Updated ( Sunday, 19 February 2006 13:47 ) Read more...
 

Deventer Dagblad, 5-6-2003, CD review

Live music on CD is rarely really live, and often the applauding annoys rather than anything else. Baraná & Co is an exception. The more often you hear the concert, the more you get the feeling you missed a big adventure. One hears the trombone of Kees Adolfsen soloing over the difficult rhythms of the percussionists. One hears Ernst Reijseger torturing his cello in order to keep up with the high tempos. One hears fascinating choir singing after hot violin solos by Monique Lansdorp. It’s the combination of traditional Turkish string music, exciting improvisations, a bit of Tango, all based on poetry of Yunus Emre. If only I had been there!

Last Updated ( Sunday, 19 February 2006 13:48 )
 

De Volkskrant, 8-5-2003, Ton Maas, CD review

(...) where many cross-over projects fail by sticking to a succession of styles, Baraná & Co succeeds impressively. The secret lies in strong compositions and clever arrangements, but above all in the affinity to one another’s music. Baraná & Co is the result of a friendship between the Turkish singer and saz-player Behsat Üvez and the Dutch clarinet player Steven Kamperman. Their friendship has truly inspired all of the nine co-operating musicians.
Last Updated ( Friday, 02 January 2009 18:17 ) Read more...
 
  • «
  •  Start 
  •  Prev 
  •  1 
  •  2 
  •  Next 
  •  End 
  • »